تقدیم به بانو:

وقتی رسید یاس معطر لقب گرفت

یک آیه ی ظریف و مصور لقب گرفت

وقتی رسید عشق به خود باوری رسید

در او خلاصه شد و مطهر لقب گرفت

با کودکی برای پدر تکیه گاه شد

تنها پناه او شد و مادر لقب گرفت

آن قدر در نگاه خدایش عزیز شد

تا رتبه ای که شا فع  محشر لقب گرفت

عطری مشام اهل زمین را فرا گرفت

این عطر یاس بود که کوثر لقب گرفت

زهره حق شناس

غرق سکوت بود و هوای بیان نداشت

کاری به کار همهمه ی دیگران نداشت

در ایستگاه خلوت روحش نشسته بود

دیگر برای درد کشیدن توان نداشت

آن قدر خسته بود که خود را نمی شناخت

انگار مرده بود و انگار جان نداشت

دلواپس رسیدن فردای غصه بود

لبریز حرف بود و لیکن زبان نداشت

روزی بهای درد به تقدیر داده بود

لبخندهای بی جهت و رایگان نداشت

دیگر دلش برای سرودن نمی تپید

دیگر کتاب قصه ی او قهرمان نداشت

زهره حق شناس